eMagazynier — Trasa przez magazyn

1. Po co to jest

Przejście hali to największy pojedynczy koszt kompletacji i odkładania. Kolektor układa więc obie listy — odłożenia i kompletacji — w kolejności obchodzenia magazynu.

Pozycje sortuje jedna liczba policzona z adresu lokalizacji: klucz trasy. Magazynier idzie od pierwszego przystanku do ostatniego bez zawracania, a kolejność jest zawsze taka sama, więc da się jej nauczyć.

Alternatywą jest porządek, który o hali nie wie nic — nazwa towaru, numer pozycji na dokumencie, rodzaj podpowiedzianej lokalizacji. Każdy z nich ustawia listę wobec magazynu przypadkowo: A-04-01, A-06-01, a zaraz po nich A-01-01, czyli powrót pod regał, przy którym się już stało.

Drugi wiersz jest tu ważniejszy od pierwszego: samo posortowanie po adresie załatwia większość zysku, ale zostawia magazyniera z powrotem na początek każdej alejki. Dopiero serpentyna — opisana w następnej sekcji — zbiera te ostatnie ~25%.

2. Jak liczy się trasa

Wzorzec to serpentyna (S-shape): wchodzisz w alejkę, idziesz do końca i wychodzisz drugą stroną, zamiast wracać po własnych śladach.

Kolejność wewnątrz alejki

Kolumna regału jest obsługiwana w całości — obie strony, od podłogi w górę — a dopiero potem idzie się do kolumny dalej. Klucze poniżej są z hali, w której strefa ma numer 1:

3. Parowanie rzędów — pierwsza rzecz do ustawienia

Cecha danych na magazynie. Mówi, ile rzędów magazynier obsługuje w jednym przejściu alejką.

gdzie

kartoteka magazynu → cecha Parowanie rzędów (liczba całkowita)

kto zakłada

akcja menu Magazyn → Kolektory → Czynności → WebAPI → Konfiguracja

zakres

per magazyn — dwie hale tej samej bazy mogą mieć różny układ

4. Kolejność strefy — druga rzecz do ustawienia

Cecha danych na elemencie słownika. Mówi, którą strefę magazynier obchodzi pierwszą — i którą zapełnia pierwszą.

gdzie

element słownika Strefa → cecha Kolejność strefy (liczba całkowita)

kto zakłada

akcja menu Magazyn → Kolektory → Czynności → WebAPI → Konfiguracja

zakres

per strefa — numerujesz od 1, w kolejności obchodzenia

Pusta wartość znaczy dwie rzeczy naraz, bo obie wynikają z jednego faktu: „ta strefa nie jest miejscem składowania”. Na trasę wchodzi mimo to — może tam coś leżeć i trzeba po to dojść — ale sugestia odłożenia jej nie zaproponuje. Typowe ustawienie: hala 1, namiot na gabaryty 2, a przyjęcie / kontrola / wydanie bez wartości.

5. Cecha TrasaMagazynu

Cecha algorytmiczna — sięgasz po nią dopiero wtedy, gdy parowanie rzędów i kolejność stref nie wystarczają.

gdzie

Narzędzia → Opcje → Systemowe → Definicje cech, tabela CfgNodes, zakładka Algorytm

kto zakłada

akcja menu Magazyn → Kolektory → Czynności → WebAPI → Cecha trasy magazynu

typ

Liczba rzeczywista (patrz pułapki)

zakres

globalny — ten sam kod dla każdego magazynu, rozdziel je po magazyn.Symbol

Po założeniu nic się nie zmienia: wstawiony algorytm woła wzór dodatku, więc trasa zostaje ta sama. Zmienia się tylko to, kto ją liczy — od tej chwili kod z bazy, nie z DLL.

public double Get_Feature_TrasaMagazynu(
    Soneta.Magazyny.Magazyn magazyn,
    Soneta.Handel.DokumentHandlowy lokalizacja,
    string operacja,
    string strefa, string rzad, int pion, int poziom)

Mniejsza liczba = wcześniej na trasie. Każda zwrócona wartość jest odpowiedzią — także 0 (to legalny klucz pierwszego przystanku, a nie „policz to za mnie”).

6. Gotowe warianty

Wszystkie siedzą w komentarzu wstawianym do cechy przy zakładaniu. Poniżej te, po które sięga się najczęściej.

6.1 Alejka ślepa — zawsze w jedną stronę

Gdy alejka ma jedno wejście i wraca się nią samą, serpentyna nie ma sensu:

int nrRzedu = string.IsNullOrEmpty(rzad) ? 1 : char.ToUpper(rzad[0]) - 'A' + 1;

return nrRzedu * 10000000.0 + pion * 1000.0 + poziom * 10.0;

6.2 Hala nieregularna — mapa rzędów

Gdy „alejka” przestaje być funkcją litery rzędu: A+B stoją parami, D w poprzek pod ścianą, C na drugim końcu hali. Wypisujesz układ wprost:

int alejka, strona, kierunek;

switch (string.IsNullOrEmpty(rzad) ? ' ' : char.ToUpper(rzad[0]))
{
    case 'A': alejka = 0; strona = 0; kierunek =  1; break;  // alejka A+B
    case 'B': alejka = 0; strona = 1; kierunek =  1; break;  // TA SAMA alejka, druga strona
    case 'D': alejka = 1; strona = 0; kierunek =  1; break;  // regał w poprzek, pod ścianą
    case 'C': alejka = 2; strona = 0; kierunek = -1; break;  // drugi koniec hali — wracamy nim
    default:  alejka = 8; strona = 0; kierunek =  1; break;  // nowy rząd: na KONIEC trasy
}

double pionTrasa = kierunek > 0 ? pion : 9999 - pion;

return alejka * 10000000.0 + pionTrasa * 1000.0 + poziom * 10.0 + strona;

Trzy rzeczy robią tu całą robotę: alejka ustala kolejność obchodzenia (D przed C, choć alfabet twierdzi inaczej), strona trzyma A i B w jednym przejściu (ten sam alejka, różna strona ⇒ przeplatają się co pion), a kierunek = -1 to ręczna serpentyna dla regału, którym wracasz ku rampie.

6.3 Nieregularność wewnątrz rzędu — numer na lokalizacji

Gdy nawet mapa rzędów nie wystarcza (przerwa w numeracji pionów, regał dostawiony bokiem), zostaje sposób dużych WMS-ów: pick sequence wpisany ręcznie na lokalizacji. Załóż cechę liczbową PickSeq na tabeli DokHandlowe (dokument LOK to lokalizacja):

if (lokalizacja != null)
{
    var seq = lokalizacja.Features["PickSeq"];

    if (seq != null && System.Convert.ToDouble(seq) > 0)
        return System.Convert.ToDouble(seq);
}

return EndIF.Magazyn.Lokalizacje.TrasaMagazynu.Wzor(magazyn, lokalizacja, strefa, rzad, pion, poziom);

7. Operacje — kto pyta o trasę

Argument operacja pozwala dać każdemu procesowi własny kierunek.

Wydanie i przesunięcie są rozdzielone, mimo że kompletują tym samym kodem. To podział procesowy, nie techniczny: towar z WZ jedzie na rampę wydań, a z MMW na rampę przesunięć — u części klientów są to dwa różne końce hali.

double klucz = EndIF.Magazyn.Lokalizacje.TrasaMagazynu.Wzor(magazyn, lokalizacja, strefa, rzad, pion, poziom);

if (operacja == "Wydanie") return -klucz;   // rampa wydań na drugim końcu hali

return klucz;

Trasa a sugestia odłożenia

Przy odkładaniu pracują dwa mechanizmy, jeden po drugim. Łatwo je pomylić, bo oba mówią o lokalizacjach:

Kolejność jest sztywna: najpierw wybór, potem trasa. Klucz liczy się dopiero dla lokalizacji, którą sugestia już wskazała — Twój algorytm dostaje ją jako fakt i nie ma jak jej zmienić.

8. Pułapki

Granica dokładności własnego wzoru

Cecha algorytmiczna nie ma w Sonecie typu długiego (FeatureTypeNumber zna Int i Double, nie Long), a klucz mnoży numer strefy przez 10¹². Int kończy się na 2 147 483 647, więc nie mieści nawet samego członu strefy — stąd Liczba rzeczywista. Ale i ona liczy całkowite co do jedności tylko do 2⁵³ (9,007 · 10¹⁵).

Liczba argumentów musi zgadzać się co do jednego

FeatureDefinition.CheckArgs porównuje ją z sygnaturą metody, więc zostaw sygnaturę dokładnie taką, jaką wstawiła akcja. Skreślenie argumentu, którego nie używasz (np. lokalizacja albo operacja), tak samo jak dopisanie własnego, sprawi że cecha przestanie działać — nie błędem, tylko cichą degradacją do wzoru wbudowanego, ze śladem w dzienniku. Nieużywane argumenty po prostu zignoruj.

null jest bezpieczny: CheckArgs przepuszcza go dla typów referencyjnych. Lokalizacja bez strefy (strefa == null) ani wywołanie bez dokumentu niczego nie wywracają — ale sprawdzaj lokalizacja != null, zanim sięgniesz po jego cechy.

9. Diagnostyka

Co dodatek mówi sam

Każde odrzucenie algorytmu zostawia ślad w dzienniku modułu, z przedrostkiem [TrasaMagazynu]: